Zon, zee & strand. Maar geen werk.

Oke, deze keer is het zelfs een maand geleden dat we een blog hebben geschreven en begonnen mensen zich zelfs af te vragen wanneer er weer een kwam. Ik kan jullie in ieder geval vertellen dat hij deze keer zo lang niet kan zijn aangezien we hier in Melbourne aanzienlijk minder doen dan in de voorgaande landen.

In het begin na onze aankomst in Melbourne (ja, net als op tv zijn we door een hond besnuffeld en was het dus best spannend allemaal op het vliegveld) hebben we een paar nachten gelogeerd in het Discovery Hostel.
Dit was echt een mega groot hostel met zo veel kamers en zo veel gasten dat we enigzins overrompeld waren. Meteen de eerste nacht al was het feest, letterlijk en figuurlijk, en stond de eerste jongen in heel klein, neongroen niemandalletje al strontzat en verdwaald bij ons op kamer.
Dit was een leuke binnenkomer, en heel anders dan in China, Maleisie of waar dan ook tot nu toe. Welcome in Australia!

Maar goed, even terug naar het eerste moment; waar we in China bij aankomst in het hostel nog wel eens eerder op de kamer mochten, was daar hier geen sprake van en besloten we om dan maar van de gelegenheid gebruik te maken en met onze vermoeide hoofdjes de "basics" te gaan regelen.
Op naar het uitzendbureau dus! "Oh ja joh, er is genoeg werk!" "Jullie komen precies op het goede moment! Gewoon even inschrijven via de website en in no-time hebben jullie werk!" "Ja, als je echt niks kunt vinden, hebben we altijd dit nog achter de hand"
Zo gezegd, zo gedaan. We hadden diezelfde dag nog een bankaccount, een australisch telefoonnummer (waarop het werk binnen ging stromen uiteraard) en een taxfile nummer aangevraagd.

Luister, we hebben vanalles gedaan. Langsgeweest in winkels, internet als een malle afgezocht naar alles wat we maar konden doen, op ontelbaar veel advertenties gereageerd.. Maar helaas, alleen op Gumtree zijn er al 8000 werkzoekenden en maar 7000 baantjes.
Ook een baantje in de horeca is lastig omdat je daar een speciaal certificaat voor moet hebben, en zelfs verhuizers die Z.S.M. een paar extra handjes moeten hebben blijken toch minder in nood te zitten als dat je denkt. En ook het werk wat altijd nog gedaan zou kunnen worden volgens het eerste uitzendbureau, blijkt toch te mooi om waar te zijn want ook daar wordt je de avond van te voren voor afgesmst!
Welgeteld hebben Perry en ik, allebei een dag ergens gewerkt. En nog zwart ook nog.

Het is wel begrijpelijk dus dat de sfeer in de eerste 2/3 weken van enthousiast en vol goede moed uiteindelijk een beetje daalde naar het nulpunt en dat die goede moed ook de spreekwoordelijke schoentjes inzakte.
Dus reden om een leuke blog te schrijven hadden we ook niet echt ;)

Intussen hebben we sinds een weekje of wat besloten om hier in Melbourne het werken dan maar te laten voor wat het is. Tuurlijk, er is altijd wel iets zou je zeggen, maar het is gewoon ontzettend tegengevallen. Er zijn beloftes gemaakt, die niet werden nagekomen en dat is gewoon heel erg jammer. En dat was natuurlijk te verwachten, na zo'n voorspoedige en geweldige reis tot nu toe.

Maar nu we ons erbij neer hebben gelegd hoor je ons niet meer klagen. We genieten nu van al het leuks wat Melbourne te bieden heeft. Ja, het is echt heel erg duur maar met een Aldi om de hoek en Maarten die onze portemonnee beheert komen we er wel uit. We doen gewoon zo veel mogelijk van de leuke gratis activiteiten zoals musea bezoeken, wandelen in het park of gewoon opgaan in de menigte in het centrum van de stad.
Natuurlijk, last but not least, zitten we op slechts een 3 kwartier fietsen (jawel, fietsen!) van het strand af, dus ook daar zijn we sindskort regelmatig te vinden.

De kerstdagen hebben we doorgebracht door wat cadeautjes voor elkaar te kopen en we zijn uit eten geweest bij de Pizzeria. In t-shirt. En ik had zelfs blote benen. En dat dus met kerst!

Begin januari willen we verder gaan. We hebben Melbourne tegen die tijd wel gezien, plus we willen eens gaan kijken wat andere delen van Australie te bieden hebben. Als het een klein beetje mee gaat zitten, hopen we een auto te kunnen gaan re-locaten van Melbourne naar Adelaide. Dit is dan een huurauto die gratis of voor weinig geld weer terug naar de oorsponkelijke plek moet worden gereden. Dit is opzich een heel gebruikelijk iets hier, maar dan moet het natuurlijk wel zo zijn dat de aankomende week een auto beschikbaar komt die wij net moeten hebben. Mocht dit lukken gaan we natuurlijk via de befaamde Great Ocean Road. Met onze tent. Die sinds China al met ons meereist omdat-ie daar zo goedkoop was..
Dus, een beetje duimen kan geen kwaad..

Maar in Adelaide en omstreken zou dus genoeg werk moeten zijn op het land, zoals fruitplukken. Dat word dus onze nieuwe missie, en daarmee is dan ook ons volgende plan ontstaan!
Als we daar wat geld kunnen verdienen, zouden we nog een mooie reis kunnen maken via Azie met als eindbestemming Nederland. Dus hoe meer sinaasappels we plukken, hoe langer we nog kunnen blijven!

Nou lieve mensen, zoals ik al zei, doen we hier aanzienlijk minder als voorheen, en is het minder spectaculair, maar we hebben het ontzettend naar onze zin met het mooie weer, de vriendelijke mensen en ook met ons appartementje waar we toch wel genieten van het hebben van je eigen plekje na een lange tijd van gedeelde kamers, douches en keukens.

Zoals de mensen hier dan ook zeggen; "no worries!", wij vermaken ons wel en jullie hebben weer een update!

Cheers!
Vanuit Melbourne!